در فرآیند اکستروژن تخته فوم پی وی سی، مشکلات پیش آمده را می توان اساساً به چهار دسته تقسیم کرد، یکی مشکل پایداری است. دوم قدرت مذاب است. سوم روانکاری است. مشکل لغزش؛ نوع چهارم عدم تمرکز است. این چهار نوع مشکل، به ویژه سه نوع اول، یکدیگر را محدود کرده و بر یکدیگر تأثیر متقابل خواهند داشت. در ظاهر، گاهی اوقات تشخیص بلافاصله دشوار است. تنها با مشاهده و تجزیه و تحلیل می توان علت اصلی مشکل را به طور اساسی حل کرد.
1. پایداری ناکافی کل سطح تخته را تحت تأثیر قرار می دهد. سطح تخته زرد می شود و ورق فوم شکننده می شود.
2. استحکام مذاب ناکافی منجر به سلول فوم بزرگ و فوم طولانی در بخش طولی می شود.
مستقیم ترین راه برای قضاوت در مورد ناکافی بودن قدرت ذوب، فشار دادن ورق روی رول میانی پشت سه رول با انگشتان است. هنگامی که قدرت مذاب خوب باشد، الاستیسیته را می توان احساس کرد. اگر پس از فشار دادن به عقب برگشتن آن دشوار باشد، قدرت مذاب ضعیف است. به دلیل تفاوت زیاد بین ساختار پیچ و روش خنک کننده، قضاوت در مورد معقول بودن دما دشوار است. به طور کلی، تحت بار مجاز اکسترودر، دمای منطقه 3-5 باید کمتر باشد. برای به دست آوردن محصولات فوم یکنواخت در لوله های فوم، همچنین باید اطمینان حاصل شود که مواد PVC دارای قدرت ذوب خوبی هستند. افزودنی های فوم تولید شده توسط این شرکت برای حل مشکلات محصولات فوم ساخته شده است که می تواند به طور موثر کیفیت لوله های فوم را بهبود بخشد.
3. روان کننده
روان کننده ها به دو دسته روان کننده خارجی و روان کننده داخلی تقسیم می شوند. کشویی خارجی برای قالب گیری و تمیزی سطح صفحه مفید است. لغزش خارجی خیلی کم، کنترل دما در منطقه 5 اکسترودر دشوار است و به راحتی افزایش می یابد، که منجر به دمای بالای هسته ترکیب کننده، حباب های بزرگ، حباب های رشته ای، زرد شدن و مشکلات دیگر در وسط صفحه می شود. سطح صفحه صاف نیست؛ اگر لغزش خارجی بیش از حد باشد، رسوب جدی می شود. ساختار قالب و رسوب سطح ورق نیز به عنوان برخی از پدیده های منفرد حرکت نامنظم جلو و عقب سطح ورق نشان داده می شود. لغزش داخلی برای پلاستیک سازی و سیالیت مذاب مفید است. لغزش داخلی ناکافی، کنترل ضخامت سطح صفحه را دشوار می کند، که در وسط صفحه ضخیم و در دو طرف نازک نشان داده شده است. لغزش داخلی بیش از حد ممکن است به راحتی منجر به دمای بالای هسته ترکیب کننده شود.
4. پراکندگی ضعیف به سطح صفحه ناصاف منجر می شود.
کنترل دمای فرآیند: چهار مشکل فوق، مسائل اساسی، اساسی و عمیق هستند. در مقایسه با چهار مشکل فوق، کنترل دمای فرآیند بسیار بصری تر است، که یک مشکل سطحی است، اما کنترل ضعیف دما منجر به یک مشکل اساسی خواهد شد. افزایش دمای پردازش، کاهش زمان پایداری مواد و مشکلات پایداری رخ می دهد. شکستن تعادل روانکاری اولیه به طور کلی به عنوان روانکاری خارجی ناکافی آشکار می شود، به ویژه در روغنکاری خارجی بعدی، که نیاز به روانکاری خارجی اضافی دارد. افزایش دما همچنین قدرت مذاب را کاهش می دهد، منافذ کف را افزایش می دهد و منافذ کف را کاهش می دهد، که شکننده است و به راحتی می شکند. افزایش دما باعث کاهش مقاومت مذاب، کاهش ویسکوزیته مذاب، کاهش توانایی پراکندگی برشی و گاهی اوقات پراکندگی ناهموار است.
